گلریز وکیلی طباطبایی، برنامهساز رادیویی، در ۱۳ شهریور ۱۴۰۵ در شیرخوارگاه آمنه از رسالت رسانهها در تبیین مقاومت سخن گفت. او تأکید کرد که قربانیان کودک جنگ نباید به آمارهای خشک و اعدادی ساده در اخبار تبدیل شوند، چرا که این اتفاق هویت واقعی آنها را میگیرد و مانع میشود نسل جوان حقیقت جنگ را عمیقتر درک کند. برای همین، برنامه رادیویی «ستارهها خاموش نمیشن» با هدف انتقال مفهوم مقاومت از طریق روایتهای انسانی و واقعی ساخته شد.
وقتی روایتها انسانی شوند، مخاطب به جای یک عدد، با یک زندگی، یک خانواده و آیندهای که از دست رفته روبهرو میشود. این تغییر نگاه در رسانهها، گامی برای زنده نگه داشتن حافظه جمعی است تا قربانیان بیدفاع هرگز فراموش نشوند.
سؤالات متداول
برنامه رادیویی «ستارهها خاموش نمیشن» روی چه موضوعی تمرکز دارد؟
این اثر بر روایتهای واقعی و انسانی کودکان قربانی جنگ متمرکز است تا مانع از تبدیل شدن آنها به اعدادی ساده در اخبار شود و معنای مقاومت را به نسل جوان منتقل کند.
داستان آیما و هیما زینعلی چه بود؟
آیما ۸ ساله و هیما ۴ ساله، در شب اول جنگ ۱۲ روزه در شهرک شهید چمران به همراه پدرشان به شهادت رسیدند. مادر آنها در حالی از این حادثه جان سالم به در برد که از طبقه دهم ساختمان سقوط کرده بود.
گلریز وکیلی طباطبایی در پنجمین جشنواره پژواک چه افتخاراتی به دست آورد؟
او موفق شد جایزه بخش «ایران مقاوم»، تندیس صدای طلایی و نشان ویژه «شهید سلامی» را کسب کند.
چه چیزی الهامبخش برنامهساز برای خلق این اثر بود؟
ایده اولیه این اثر در مراسم یادبود ۴۷ کودک شهید در شیرخوارگاه آمنه شکل گرفت؛ جایی که تصاویر کودکان روی پیکسلهای فلزی نقش بسته بود.
