مانلی منوچهری، داور بخش تصویرسازی در سی‌وسومین جشنواره هنرهای تجسمی جوانان، معتقد است نبود بازار کار و فشارهای مالی، بزرگ‌ترین سدهایی هستند که مسیر هنرمندان جوان را می‌بندند. شناسایی استعدادها بدون ایجاد زیرساخت‌های حمایتی، به‌خصوص در شهرهای کوچک، ریسک خاموش شدن جرقه‌های هنری را بالا می‌برد و تداوم فعالیت حرفهای این افراد را با چالشی جدی روبه‌رو میکند.
ظرفیت‌های آموزشی سی‌وسومین جشنواره هنرهای تجسمی جوانان
این رویداد را نباید فقط یک رقابت ساده برای کسب جایگاه دید. ساختار کارگاهی جشنواره طوری طراحی شده که هنرجویان منتخب در طول سه روز، روی موضوعات مشخص یا آزاد کار کنند تا کیفیت آثارشان ارتقا یابد. در این فضا، رشتههای مختلفی مثل نقاشی، مجسمه‌سازی و تصویرسازی با هم تعامل دارند و تفاوت نگاه هنرجویانی که از شهرهای مختلف آمده‌اند، محیطی پویا برای یادگیری متقابل می‌سازد.
جذابیت جشنواره برای من این است که جوانان از شهرهای مختلف دور هم جمع می‌شوند. این رویداد صرفاً یک مسابقه نیست که هنرجویان آثارشان را ارسال کنند و کارها فقط مورد داوری قرار بگیرند؛ بلکه جنبه آموزشی نیز دارد و شرکت‌کنندگان در فضایی مشترک، فرصت یادگیری و استفاده از تجربه‌های یکدیگر را پیدا میکنند.
تجربه برگزاری آنلاین کارگاهها در دوران کرونا نشان داد که تبادل نظر مجازی نتایج قابل قبولی دارد، هرچند تعاملات حضوری تأثیر عمیق‌تری بر رشد هنری می‌گذارد.
مانلی منوچهری و چالش‌های اقتصادی استعدادهای جوان
شناسایی استعدادها در شهرهای دور از مراکز آموزشی بزرگ، تازه شروع ماجراست. مشکل اصلی زمانی شروع میشود که هنرمند بعد از شناسایی رها شود و راهی برای ادامه مسیر حرفه‌ای‌اش پیدا نکند.
وقتی فشار مالی زیاد شود، هنر به حاشیه می‌رود. بسیاری از فارغ‌التحصیلان کارشناسی و ارشد هنر، به دلیل نبود بازار کار مناسب، ناچارند قلم را کنار بگذارند و سراغ شغل‌های دیگر بروند.
این وضعیت شبیه به نگرانی‌های جهانی است؛ برای نمونه رئیس جمهور سنگاپور اشاره کرد که هوش مصنوعی تقاضای شغلی را کاهش می‌دهد. در دنیای هنر هم تغییرات ابزاری و اقتصادی تأثیری مشابه دارد.
برای جلوگیری از این اتفاق، باید فرصتهای شغلی ایجاد شود، کمکهای آموزشی داده شود یا هنرجویان به مراکز تخصصی معرفی شوند. همان‌طور که منوچهری می‌گوید، بدون زمینه رشد، جرقه‌های استعداد زود خاموش می‌شوند.
او آمادگی‌اش را برای راهنمایی هنرجویان و بررسی آثارشان اعلام کرده تا سدی در برابر توقف فعالیت هنری جوانان باشد. در جوامعی که با بحران‌های اقتصادی دست‌وپنجه نرم میکنند، تعریف درست جایگاه هنر برای حفظ سرمایه‌های انسانی حیاتی است.
بسیاری از استعدادها در شهرهای کوچک پیش از آنکه به بلوغ حرفهای برسند، به خاطر نبود زیرساخت و بازار کار هنر را رها میکنند. اگر حمایت‌های سیستماتیک جایگزین جشنواره‌های تک‌بعدی شود، می‌توان جلوی تبدیل شدن هنر به یک فعالیت حاشیه‌ای برای جوانان را گرفت.
سؤالات متداول
مهمترین موانع ادامه فعالیت هنرمندان جوان چیست؟
نبود بازار کار مناسب و فشارهای اقتصادی، اصلیترین موانعی هستند که باعث می‌شوند هنر در زندگی هنرمندان جوان به حاشیه برود.
جشنواره هنرهای تجسمی جوانان چه ارزش افزونی برای هنرجویان دارد؟
این جشنواره علاوه بر شناسایی استعدادها در شهرهای کوچک، فضایی برای تبادل تجربه بین هنرجویان رشتههای مختلف و یادگیری از مدرسان کارگاهها فراهم میکند.
چه نوع حمایتهایی برای جلوگیری از خاموش شدن استعدادهای جوان لازم است؟
ایجاد فرصتهای شغلی، ارائه آموزش‌های تکمیلی و معرفی هنرجویان به مراکزی که امکان ادامه فعالیت حرفهای را فراهم میکنند، ضروری است.
